Triple play mreze

Jedan od osnovnih trendova u telekomunikacijama poslednjih godina je konvergencija telekomunikacionih mreža i servisa odnosno izgradnja jedinstvene mrežne arhitekture koja omugućava istovremeno pružanje različitih tipova servisa –prenos glasa, slike i podataka. Ovakve mreže bazirane na IP protokolu poznate su pod nazivom Triple Play mreže.

ZNAČAJ TRIPLE PLAY MREŽA

Tradicionalne širokopojasne DSL mrežene arhitekture su uglavnom namenjene prenosu podataka (pristup Internetu, FTP, e-mail itd.), ali se postojeći mrežni kapaciteti mogu dodatno iskorististi za uvođenje novih servisa kao što su prenos slike – video na zahtev ili TV broadcast. Osnovna ideja je da se preko postojeće bakarne parice, koja se dosada koristila za prenos govornog signala, istovremeno prenose govor, slika i podaci na jednistvenoj mrežnoj arhitekturi baziranoj na IP protokolu.

Najbolji primer za ispravnost ovakvog pristupa je mobilna telefonija. Mobilni telefon je skuplji od klasičnog i nudi usluge nižeg kvaliteta, odnosno odnos cena/kvalitet je znatno lošiji. Međutim, mobilna telefonija je doživela ekstremni procvat upravo zboguvođenja dodatnog i vrlo značajnog kavaliteta – mobilnost. Zato je korisnicima potrebno preko jedinstvene mrežne strukture ponuditi skupove novih i naprednih usluga, a istovremeno zadržati postojeće servise. Kao novi servisi pojavljuju se video na zahtev(VoD), Gaming, Learning, PVR(Personal Video Recorder) i slično.

Mreže sledeće generacije za osnovu koriste IP protokol, pa i svi prethodno pobrojani servisi, bilo postojeći ili novi treba da budu IP-based. Kako se kvalitet postojećih servisa, pre svega prenos govora ali i TV broadcast, ne sme umanjiti u odnosu na kvalitet koji je već sada poznat krajnjim korisnicima, jedan od osnvnih izazova u Triple Play mrežama je izbor odgovarajuće mrežne arhitekture i pravilno dimenzionisanje mreže, tako da se postigne zahtevani QoS za sve tipove usluga.

ULAZNI PODACI

U ovom poglavlju su dati osnovni podaci koji opisuju konkretan primer. Potrebno je definisati mrežnu arhitekturu na primeru urbane mreže sa 60.000 korisnika. U mreži se zahtevaju sledeći servisi:
• telefonski servis (VoIP),
• video na zahtev (VoD),
• IPTV (80 TV kanala ) i
• brz pristup Internetu (HSI-High Speed Internet)

U tabeli 1. prikazani su QoS parametri za svaki od navedenih servisa.

Za VoIP uslugu uzet je potreban propusni opseg od 100 kbit/s po jednom govornom kanalu. Pretpostavljen je G.711 codec i vreme paketizacije od 30ms. Bitski protok na izlazu navedenog kodera je 64kbit/s što uz navedeno vreme paketizacije daje veličinu paketa od 240 byte. Ako se doda
12 byte RTP zaglavlja, 8 byte UDP zaglavlja i 20 byte IP zaglavlja dobija se paket od 280 byte, što odgovara bitskoj brzini od oko 80 kbit/s. Imajući u vidu dodatne bite Ethernet okvira i eventualno ATM zaglavlja uzima se vrednost od 100 kbit/s po jednom govornom kanalu. Za VoD i IPTV servise uzet je potreban propusan opseg od 5 Mb/s, što odgovara MPEG-2 codecu. U slučaju primene MPEG-4 kododvanja može se uzeti vrednost od 2 Mb/s.
Takođe se pretpostavlja 70% korisnika za jednim Set Top Box, odnosno jednim TV kanalom, dok 30% korisnika ima 2 STB odnosno 2 TV kanala.
Kod HSI usluge pretpostavljena su dva korisnička paketa. Basic paket podrazumeva brzinu pristupa od 1 Mb/s, dok je u slučaju premium paketa pretpostavljena brzina od 2 Mb/s. Pretpostavlja se da 60% korisnika koristi basic paket (b), a 40% premium (p).

ARHITEKTURA I PRORAČUN MREŽE

Na slici 1. je prikazana opšta struktura pristupnog dela Triple Play mreže. Primećujemo tri izdvojene celine:
• korisnička CPE oprema,
• Access i Agregation Node
• core mreže

Korisnička CPE oprema obuhvata: xDSL modem, spliter, terminalnu opremu (analogni telefon, IP telefon, Set Top Box sa TV i PC). Tip xDSL modema zavisi od izabrene xDSL tehnologije na bakarnoj parici. Koja će se xDSL tehnologija
primenjivati zavisi od više faktora, od kojih su najvažniji potreban propusni opseg na liniji i udaljenost korisnika od pristupne tačke. Potreban propusni opseg zavisi od tipa servisa koji se dodeljuju korisnicima i odgovarajućih QoS
parametara.

Potreban propusni opseg za saobraćaj koji potiče od servisa za upravljanje mrežom i signalizacionih poruka (VoIPsignalizacija, IGMP poruke i sl.) je zanemarljiv u odnosu na proračunat propusni opseg. U najgorem slučaju za korisnika, sa 2 STB i premium paketom, potreban propusni opseg je 12.1 Mb/s. Imajući u vidu dobijenu vrednost i razdaljine korisnika kao najbolje
rešenje nameće se ADSL 2+ tehnologija. Ova tehnologija je posebno zgodna za primenu na asimetrične servise, što ovde i jeste slučaj (jedini simetrični servis je VoIP). Aggregation Node sačinjavaju DSLAM (Digital Subscriber
Line Multiplexer) i Aggregation Switch. Modul DSLAM može biti na ATM ili na Ethernet osnovama. Imajući u vidu da je Ethernet tehnologija budućnosti, da predstavlja priodan jezik za IP ( ponuđeni servisi su IP based) i da omogućava
multicast funkcionalnost (što nije slučaj sa ATM tehnologijom), kao rešenje se nameće DSLAM na Ethernet osnovama. Treba napomenuti, da većina današnjih DSLAMa koristi i dalje ATM kao tehnologiju za pristup korisnicima.
Sama kofiguracija i arhitektura DSLAMa kao i veze ka core mreži izrađene su na Ethernet osnovama. Zbog toga je potrebno na samom DSLAMu izvršiti terminaciju ATM saobraćaja. Klasifikacija saobraćaja koji potiče od različitih
servisa u ATM tehnologiji se izvršava primenom PVC (Permanent Virtual Channel). U Ethernet svetu ista funkcionalnost se postiže upotrebom VLAN (Virtual LAN), odnosno VLAN tagiranja.

Andrijana Lalic

Zorica Tanic

Ostavite odgovor

Popunite detalje ispod ili pritisnite na ikonicu da biste se prijavili:

WordPress.com logo

Komentarišet koristeći svoj WordPress.com nalog. Odjavite se / Promeni )

Slika na Tviteru

Komentarišet koristeći svoj Twitter nalog. Odjavite se / Promeni )

Fejsbukova fotografija

Komentarišet koristeći svoj Facebook nalog. Odjavite se / Promeni )

Google+ photo

Komentarišet koristeći svoj Google+ nalog. Odjavite se / Promeni )

Povezivanje sa %s

%d bloggers like this: