Triple play mreze

Jedan od osnovnih trendova u telekomunikacijama poslednjih godina je konvergencija telekomunikacionih mreža i servisa odnosno izgradnja jedinstvene mrežne arhitekture koja omugućava istovremeno pružanje različitih tipova servisa –prenos glasa, slike i podataka. Ovakve mreže bazirane na IP protokolu poznate su pod nazivom Triple Play mreže.

ZNAČAJ TRIPLE PLAY MREŽA

Tradicionalne širokopojasne DSL mrežene arhitekture su uglavnom namenjene prenosu podataka (pristup Internetu, FTP, e-mail itd.), ali se postojeći mrežni kapaciteti mogu dodatno iskorististi za uvođenje novih servisa kao što su prenos slike – video na zahtev ili TV broadcast. Osnovna ideja je da se preko postojeće bakarne parice, koja se dosada koristila za prenos govornog signala, istovremeno prenose govor, slika i podaci na jednistvenoj mrežnoj arhitekturi baziranoj na IP protokolu.

Najbolji primer za ispravnost ovakvog pristupa je mobilna telefonija. Mobilni telefon je skuplji od klasičnog i nudi usluge nižeg kvaliteta, odnosno odnos cena/kvalitet je znatno lošiji. Međutim, mobilna telefonija je doživela ekstremni procvat upravo zboguvođenja dodatnog i vrlo značajnog kavaliteta – mobilnost. Zato je korisnicima potrebno preko jedinstvene mrežne strukture ponuditi skupove novih i naprednih usluga, a istovremeno zadržati postojeće servise. Kao novi servisi pojavljuju se video na zahtev(VoD), Gaming, Learning, PVR(Personal Video Recorder) i slično.

Mreže sledeće generacije za osnovu koriste IP protokol, pa i svi prethodno pobrojani servisi, bilo postojeći ili novi treba da budu IP-based. Kako se kvalitet postojećih servisa, pre svega prenos govora ali i TV broadcast, ne sme umanjiti u odnosu na kvalitet koji je već sada poznat krajnjim korisnicima, jedan od osnvnih izazova u Triple Play mrežama je izbor odgovarajuće mrežne arhitekture i pravilno dimenzionisanje mreže, tako da se postigne zahtevani QoS za sve tipove usluga.

ULAZNI PODACI

U ovom poglavlju su dati osnovni podaci koji opisuju konkretan primer. Potrebno je definisati mrežnu arhitekturu na primeru urbane mreže sa 60.000 korisnika. U mreži se zahtevaju sledeći servisi:
• telefonski servis (VoIP),
• video na zahtev (VoD),
• IPTV (80 TV kanala ) i
• brz pristup Internetu (HSI-High Speed Internet)

U tabeli 1. prikazani su QoS parametri za svaki od navedenih servisa.

Za VoIP uslugu uzet je potreban propusni opseg od 100 kbit/s po jednom govornom kanalu. Pretpostavljen je G.711 codec i vreme paketizacije od 30ms. Bitski protok na izlazu navedenog kodera je 64kbit/s što uz navedeno vreme paketizacije daje veličinu paketa od 240 byte. Ako se doda
12 byte RTP zaglavlja, 8 byte UDP zaglavlja i 20 byte IP zaglavlja dobija se paket od 280 byte, što odgovara bitskoj brzini od oko 80 kbit/s. Imajući u vidu dodatne bite Ethernet okvira i eventualno ATM zaglavlja uzima se vrednost od 100 kbit/s po jednom govornom kanalu. Za VoD i IPTV servise uzet je potreban propusan opseg od 5 Mb/s, što odgovara MPEG-2 codecu. U slučaju primene MPEG-4 kododvanja može se uzeti vrednost od 2 Mb/s.
Takođe se pretpostavlja 70% korisnika za jednim Set Top Box, odnosno jednim TV kanalom, dok 30% korisnika ima 2 STB odnosno 2 TV kanala.
Kod HSI usluge pretpostavljena su dva korisnička paketa. Basic paket podrazumeva brzinu pristupa od 1 Mb/s, dok je u slučaju premium paketa pretpostavljena brzina od 2 Mb/s. Pretpostavlja se da 60% korisnika koristi basic paket (b), a 40% premium (p).

ARHITEKTURA I PRORAČUN MREŽE

Na slici 1. je prikazana opšta struktura pristupnog dela Triple Play mreže. Primećujemo tri izdvojene celine:
• korisnička CPE oprema,
• Access i Agregation Node
• core mreže

Korisnička CPE oprema obuhvata: xDSL modem, spliter, terminalnu opremu (analogni telefon, IP telefon, Set Top Box sa TV i PC). Tip xDSL modema zavisi od izabrene xDSL tehnologije na bakarnoj parici. Koja će se xDSL tehnologija
primenjivati zavisi od više faktora, od kojih su najvažniji potreban propusni opseg na liniji i udaljenost korisnika od pristupne tačke. Potreban propusni opseg zavisi od tipa servisa koji se dodeljuju korisnicima i odgovarajućih QoS
parametara.

Potreban propusni opseg za saobraćaj koji potiče od servisa za upravljanje mrežom i signalizacionih poruka (VoIPsignalizacija, IGMP poruke i sl.) je zanemarljiv u odnosu na proračunat propusni opseg. U najgorem slučaju za korisnika, sa 2 STB i premium paketom, potreban propusni opseg je 12.1 Mb/s. Imajući u vidu dobijenu vrednost i razdaljine korisnika kao najbolje
rešenje nameće se ADSL 2+ tehnologija. Ova tehnologija je posebno zgodna za primenu na asimetrične servise, što ovde i jeste slučaj (jedini simetrični servis je VoIP). Aggregation Node sačinjavaju DSLAM (Digital Subscriber
Line Multiplexer) i Aggregation Switch. Modul DSLAM može biti na ATM ili na Ethernet osnovama. Imajući u vidu da je Ethernet tehnologija budućnosti, da predstavlja priodan jezik za IP ( ponuđeni servisi su IP based) i da omogućava
multicast funkcionalnost (što nije slučaj sa ATM tehnologijom), kao rešenje se nameće DSLAM na Ethernet osnovama. Treba napomenuti, da većina današnjih DSLAMa koristi i dalje ATM kao tehnologiju za pristup korisnicima.
Sama kofiguracija i arhitektura DSLAMa kao i veze ka core mreži izrađene su na Ethernet osnovama. Zbog toga je potrebno na samom DSLAMu izvršiti terminaciju ATM saobraćaja. Klasifikacija saobraćaja koji potiče od različitih
servisa u ATM tehnologiji se izvršava primenom PVC (Permanent Virtual Channel). U Ethernet svetu ista funkcionalnost se postiže upotrebom VLAN (Virtual LAN), odnosno VLAN tagiranja.

Andrijana Lalic

Zorica Tanic

Advertisements

Ostavite odgovor

Popunite detalje ispod ili pritisnite na ikonicu da biste se prijavili:

WordPress.com logo

Komentarišet koristeći svoj WordPress.com nalog. Odjavite se / Promeni )

Slika na Tviteru

Komentarišet koristeći svoj Twitter nalog. Odjavite se / Promeni )

Fejsbukova fotografija

Komentarišet koristeći svoj Facebook nalog. Odjavite se / Promeni )

Google+ photo

Komentarišet koristeći svoj Google+ nalog. Odjavite se / Promeni )

Povezivanje sa %s

%d bloggers like this: